توسعه دانش شامل همة آن تلاشهای مدیریتی می شود که سازمان از طریق آن آگاهانه تلاش می کند تا به کسب قابلیت هایی بپردازد که خود فاقد آنهاست ، یا به خلق قابلیت هایی بپردازد که هنوز در درون و بیرون شرکت وجود ندارد .

در این قسمت تمرکز بر روی ایجاد مهارت جدید ، محصولات جدید ، نظرات بهتر و فرایندهای مؤثر است . در این میان ، نکته دارای اهمیت این است که دانش فقط از تخصص سرچشمه نمی گیرد ، بلکه از تجربه نیز به دست می آید . پس داشتن یک شبکه داخل سازمانی و تسهیل در ارتباط بین افراد داخل سازمان با یکدیگر یکی از موارد کلیدی این مرحله است . توسعه مدیریت دانش شامل همه تلاشهای مدیریتی است برای ایجاد ظرفیتهایی که هنوز در سازمان به وجود نیامده . توسعه دانش می تواند به عنوان تکیه گاه تحقیقات بازاری سازمان قلمداد شود . در این امر استفاده از گروههای تخصصی ، اختصاص جا و مکان برای تشکیل گروهها ( Davenport ) ، اینترنت ، بررسی و مرور فعالیتها بعد از اتمام آنها ( Andrew.H.Cold ) آموزش چندگانه افراد ، استفاده از چت برای برقراری ارتباط ( Heising )
می تواند مؤثر باشد .