دست اندرکاران مدیریت دانش ، نوعاً مجموعة مزایا را در چهار قلمرو ذکر می کنند :

1-  صرفه جویی ها و کارایی ها : فرایندها با کارامدی بیشتر انجام می گیرند و نیاز به بازآفرینی راههای انجام کار را از بین می برند .

2-    فرصت های جدید : بازارها و فرصت های جدید مشخص می شوند .

3-  تغییر و نوآوری : سازمان می تواند تغییرات را شناسایی کند و بدانها واکنش درست نشان داده ، خود را به موقع تغییر دهد .

4-  به کارگیری بهتر منابع انسانی : سازمان بهره برداری کاراتری از منابع انسانی خود به عمل
می آورد.

دست اندرکاران شمار دیگری از مزایایی را که از مدیریت دانش عاید می شود ذکر می کنند :

P    سرعت فرایند : مدیریت دانش سازمان ها را قادر می سازد تا چرخة زمانی را کاهش داده ، فرایندها را کوتاه کنند ؛ زیرا تأخیرهای ناشی از بازآفرینی راه حل ها حذف می شود . بعلاوه ، دانش مشروح فرایندها کارکنان را قادر می سازد فرایندها را به حد مطلوب برسانند .

P    تداوم : بخصوص در سازمانها و صنایعی که تعویض کارکنان بالایی دارند مدیریت دانش ، سازوکار اثربخشی است تا بتوانند دانش را از کارکنان باتجربه به کارکنان جدید منتقل کنند ، و بدین ترتیب تداوم کار را حفظ نمایند . برای نمونه ، پایگاه های دانش مشتریان ، نماینده جدید محاسباتی را قادر می سازد تا به سرعت مشتری را مورد بررسی قرار دهد و کار را از جایی که نماینده محاسباتی قبلی رها کرده بود ، آغاز کند .

برخی مدیریت دانش را از دیدگاه فناوری اطلاعات ، به عنوان یک فرصت تلقی می کنند. ولی گروه های دیگر سازمان ، ممکن است اجازه ندهند فناوری اطلاعات مدیریت دانش را کنترل کند . مباحثات قابل ملاحظه ای در صنایع درخصوص نقش مناسب فناوری اطلاعات در مدیریت دانش ادامه دارد .